Eurozone-banen lijken, oppervlakkig gezien, weinig te vrezen van de Amerikaanse importheffingen. Een lullige minderheid van de werknemers slaapt er daadwerkelijk slechter van. Maar laat je niet misleiden: de handelsspanningen met de VS vormen een sluipend gif voor de toch al krakkemikkige economische groei in Europa. Aldus de ECB, die zelf begint te zweten.

Trump gooide in juli de knuppel in het hoenderhok met nieuwe tarieven, waardoor de effectieve belasting op Europese export omhoogschoot van een bescheiden 2,3% naar een pijnlijke 13,1%. En aangezien Uncle Sam nog steeds onze grootste klant is, voelen diverse sectoren in de eurozone deze klap.

Beperkte paniek, maximale risico’s

Slechts 15% van de werknemers ziet de bui al hangen, blijkt uit de ECB’s Consumer Expectations Survey. Maar vergis je niet: de economische gevolgen kunnen desastreus zijn. De ECB waarschuwt dat die tarieven het vertrouwen van zowel bedrijven als consumenten aantasten, wat resulteert in een nog lagere economische activiteit. Een zichzelf waarmakende profetie, dus.

De directe schade aan banen mag dan beperkt zijn, de onzekerheid omtrent het handelsbeleid is een stille moordenaar voor investeringen en consumptie. En dat in een economie die al op apegapen ligt.

Consumptie als laatste redmiddel?

De ECB zet haar hoop op de binnenlandse consumptie als belangrijkste groeimotor. Men verwacht dat huishoudens eindelijk hun spaarpotten gaan plunderen. Maar de realiteit is anders: de spaarquote stijgt, wat aantoont dat consumenten de broekriem juist aanhalen door de aanhoudende instabiliteit.

Zelfs binnen de ECB knijpen ze ‘m. Uit de notulen van de septembervergadering blijkt dat de beleidsmakers zelf twijfelen aan hun eigen optimistische groeivoorspellingen. Die economische onzekerheid verdwijnt voorlopig niet, waardoor de groei in de eurozone waarschijnlijk blijft steken rond een miezerige 1%.

Slachtoffers en zondebokken

De industrie, bouw en handel zien de bui al hangen, maar ook de financiële en IT-sector vrezen voor negatieve gevolgen. Vooral Ierland en Nederland, met hun open economieën en vele Europese hoofdkantoren van Amerikaanse bedrijven, lopen in de frontlinie. Zij zijn het meest kwetsbaar voor handelsverstoringen met de Verenigde Staten.

De conclusie van de ECB: de directe impact van de Amerikaanse tarieven is misschien klein, maar de indirecte gevolgen – via verminderde zekerheid en krimpende vertrouwen – kunnen enorm zijn. Zolang die onzekerheid voortduurt, blijft de groei van de eurozone fragiel en vatbaar voor de kleinste tegenslag.