Nederland zwemt in het geld, of zo lijkt het. Het CBS meldt een nieuwe lichting miljonairs: ruim 452.000 huishoudens, een stijging van 17.000 ten opzichte van vorig jaar. Eén op de achttien huishoudens kan nu officieel pronken met de titel. Maar laten we eerlijk zijn, wat stelt dat miljoen tegenwoordig nog voor?

Miljonair? Eerder ‘stenenbezitter’

Vergeet de champagne en luxe jachten. Het gros van deze ‘miljonairs’ zit vast in bakstenen. De overwaarde op hun huis heeft ze over de magische grens getild. Zoals Paul van Riessen het treffend verwoordt: “Het geld zit goeddeels vast in steen.” Een miljoen in stenen is nog geen vrijbrief voor een zorgeloos leven.

Het gemiddelde vermogen schommelt rond de 1,6 miljoen euro. Het gros, zo’n twee derde, zit tussen de 1 en 2 miljoen. Een kwart haalt de 5 miljoen niet. En de échte elite, met meer dan 10 miljoen, vormt een schamele 3 procent. Conclusie: we praten hier over een brede middenklasse met een comfortabele buffer, geen decadente superrijken.

Waar vind je de ‘steenrijke’ elite?

Bloemendaal en Laren blijven de goudkust. Hier is bijna een derde van de huishoudens miljonair. Blaricum, Heemstede en Wassenaar volgen op gepaste afstand. Het zuiden en noorden van het land daarentegen? Daar blijft de miljonairsdichtheid bedroevend laag. Brunssum, Heerlen, Kerkrade, Nissewaard en Den Helder bungelen onderaan. Blijkbaar floreert rijkdom niet overal.

De motor achter de miljoenen

Bijna 40 procent van de miljonairs geniet van een welverdiend pensioen. De rest is nog actief, waarvan ruim de helft als zelfstandig ondernemer. Al zien we hier een verschuiving. Waar in 2014 nog 71 procent van de werkende miljonairs eigen baas was, is dat nu ‘slechts’ 55 procent. Mogelijk wijst dit op een groeiende groep goedbetaalde managers en professionals.

Interessant is de vermogensopbouw. Waar de modale Nederlander vooral in zijn huis investeert, spreiden miljonairs hun risico. Bijna de helft van hun vermogen zit in ondernemingen en aandelen. Dit onderstreept hun cruciale rol als investeerders en werkgevers. Zij zijn de smeerolie van de economie.

Meer luxe dan financiële zekerheid?

De groei van het aantal miljonairs is geen garantie voor collectief geluk. Een miljoen op papier is geen garantie voor een zorgeloos leven, zeker niet met de huidige inflatie. Zoals Van Riessen zegt: “Veel mensen hebben een miljoen op papier, maar moeten nog steeds opletten met de boodschappen.”

Toch duidt deze groei op veerkracht. Lage werkloosheid, stijgende lonen en een herstellende huizenmarkt stuwen de vermogens omhoog. Het CBS spreekt van een toenemend “financieel zelfvertrouwen”. Laten we hopen dat dit zelfvertrouwen niet omslaat in zelfgenoegzaamheid. Want achter de glimmende cijfers schuilen nog steeds grote verschillen en uitdagingen.